وقتی مهاراجه هوای شمال به سرش می زند...

دو جا برایم همیشه حس عجیبی داشته ..یکی رشت یکی هم هند.. رشت را اول برای اینکه تا بحال هیچ گاه اینهمه دوست شمالی یکجا نداشته ام ..تازگی ها با هرکسی آشنا میشوم یا رد هر جنبنده انسانی را که میگیرم یک سر خودش یا خانواده اش بی محابا به رشت وبندر انزلی وگیلان متصل است... دوم برای اینکه تابستان امسال در راه برگشت از ماسال به لاهیجان بعد از حدود بیست و چند سال از رشت جوری رد شدیم که انگار آدم از کنار دیوارتازه رنگ شده رد شده باشد ..یعنی راننده تورمان دقیقا همینقدر محتاط از شهر گذشت که حتی به اندازه یک دقیقه فرصت توقف نداشته باشد .. یا اینکه در برنامه اش